รีวิว The Odyssey (2026)—ขมวดมหากาพย์กรีกสุดอินุงตังนังให้เข้าใจง่ายภายใต้สามชั่วโมง
รีวิว the odyssey เกริ่นถือว่าเก่งมากที่นำมหากาพย์กรีกที่ตัวละครอินุงตุงนังและแต่ละตัวละครสุดแสนจะเต็มเปี่ยมด้วยอีโก้ (ปกติอ่าน/ฟังมหากาพย์กรีก นี่ก็จะมีความเกาหัว เพราะปมในหลายๆ ครั้งก็แสนจะน้ำผึ้งหยดเดียว) มาผ่านการลำดับเนื้อเรื่องให้สลับไปมา ประคับประคองจนไปขมวดปมในไคลแมกซ์ที่ใช้พื้นที่เล็กๆ ไม่ต้องวินาศสันตะโร ชวนให้รู้สึกน่าสนใจได้ตลอดเวลาเกือบสามชั่วโมง ซีนไหนที่ต้องอาศัยความลุ้น ตื่นเต้น หรือแฝงความสยองขวัญ ก็ปลุกปั้นฉากเหล่านั้นได้ถึงลูกถึงคุณ แม้ดนตรีจะไม่มีออเคสตร้า(เพราะโนแลนบอกไว้ว่าไม่เอา 5555) และเลือกใช้ขลุ่ยพื้นเมือง ตีกลองเป็นท่วงทำนอง ซึ่งนั่นก็มากและเพียวพอที่จะทำให้คนดูลุ้นเหยี่ยวเหนียวในฉากคับขันได้ ใดๆ ก็คงอดแซวไม่ได้ ที่แคสต์ดาราแม่เหล็กมาหลายๆ ตัว แต่สกรีนไทม์ก็ไปลงกับพี่…
![]()


