รีวิว Mary Poppins (1964)— หนังมิวสิคัลอัดแน่นทั้งร้องและเต้นที่ผสานการถ่ายทำล้ำสมัยเหนือจินตนาการ

สารบัญ

รีวิว Mary Poppins (1964)

อีกหนึ่งงานหนังเพลงสร้างชื่อของ Julie Andrews เคียงคู่กับ The Sound of Music(1965) ที่ดูจบแล้วถึงกับเข้าใจว่า Julie ช่างเป็นนักแสดงที่เสียงร้องสุดแสนจรรโลง สร้างความสงบให้ในจิตใจให้ผู้ฟังมากมายอะไรได้ขนาดนี้ (อึหืม ขนาดนั้นเลยนะ 🤣🤣🤣) จะร้องจะเต้น เธอเอาอยู่จริงๆ

ด้วยความที่ดัดแปลงจากหนังสือเด็ก เนื้อเรื่องจึงเต็มไปด้วยจินตนาการที่เด็กดูแล้วต้องตาลุกวาว พลางนึกไปถึงเทคโนโลยีในยุคสมัยนั้น ไม่ว่าจะต้องหาทางตัดต่อให้ภาพคนแสดงมันมาซ้อนเนียนกับภาพการ์ตูน 2D นักแสดงลอยบนอากาศได้ พุ่งทะยานออกจากปล่องไฟได้ เมื่อพิจารณาจากโลกสมัยนั้น ประกอบกับสีสันสุดสดใสของเทคโนโลยี Technicolour ก็ถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่มีองค์ประกอบแพรวพราวชวนว้าวอยู่นะ

ไหนจะมีลูกเต้นของ Dick Van Dyke ที่ปัจจุบันตอนเราเขียนรีวิวนี้เมื่อมกรา 2026 นี่อายุปู่แกก็ปาไป 100 ปีแล้ว แต่ยังเดินเหินได้ไม่เหมือนคนอายุ 100 ปี ซึ่ง Dick นั้นช่างเหมาะเหม็งที่จะมาเป็นคู่หูสุนทรีย์ในเรื่องนี้จริงๆ ลีลาการเต้นของพี่แกมาในท่าสุดยืดแฮมสตริงและชวนท้าทายหัวเข่าจำนวนมาก 55555

จะติดนิดเดียวที่ตอนแรกเกือบให้สี่ดาวแล้ว แม้หนังจะมีโทนเหนือโลกตลอดเวลาแต่ก็แอบแฝงความเป็นจริงในโลกของผู้ใหญ่ เมื่อหนังเข้าช่วงท้ายที่เหมือนจะพาเข้าสู่โทนซีเรียสแต่ก็คลายทุกอย่างได้ด้วยโทนสว่างแบบเอางี้เลยรื้อ (ตามกลิ่นอายหนังสือเด็ก) แม้จะเข้าใจได้ว่าคงเป็นทางลงอีหรอบนี้ แต่มันก็ฟีลเหมือนกำลังกินข้าวแล้วบังเอิญดันเคี้ยวไปเจอก้อนกรวดเล็กๆ จนสะดุดไปหน่อยๆ เลยขอลดครึ่งดาว 55555

…ตอนนี้ฮัมเพลง The medicine go down~~~~ The medicine go down
ได้แล้วจ้าาาา 🤣🤣🤣

คะแนน: (★★★☆☆) จริงๆ คือ 3.5

Mary Poppins (1964) — หนังเพลงที่ดัดแปลงจากหนังสือเด็ก ตัวหนังอัดแน่นไปด้วยฉากแห่งจินตนาการที่พอนึกย้อนว่าปี 60..เค้าสรรหาเทคนิคมาเสกฉากพวกนี้ได้ไงก็ว้าวอยู่ พร้อมการร้องรำทำเพลงที่เอาอยู่ทั้ง Julie Andrews และ Dick Van Dyke (ขาพี่แกพริ้วจริงๆ) แถมอัดแน่นด้วยเพลงจุกๆ